گــنــه کــردم
گــنــه کــردم گــنــاهــی پــر ز لــذت
کــنــار پــیــکــری لــرزان و مـدهـوش
خــداونـدا چـه مـی دانـم چـه کـردم
در آن خـلـوتـگـه ِ تـاریـک و خـاموش
در آن خـلـوتـگـه تـاریـک و خـاموش
نــگـه کـردم بـه چـشـم پـر ز رازش
دلــم در ســیــنــه بــی تـابـانـه لـرزیـد
ز خــواهـش هـای چـشـم پـر نـیـازش
در آن خـلـوتـگـه تـاریـک و خـاموش
پــریــشــان در کــنــار او نــشــسـتـم
لـبـش بـر روی لـبـهـایـم هـوس ریـخـت
ز انــــدوه دل دیــــوانــــه رســــتـــم
فـروخـوانـدم به گوشش قصهٔ عشق :
تــو را مــی خــواهـم ای جـانـانـهٔ مـن
تو را می خواهم ای آغوش جانبخش
تـــو را ، ای عـــاشـــق دیــوانــهٔ مــن
هـوس در دیـدگـانـش شعله افروخت
شــراب ســرخ در پــیــمـانـه رقـصـیـد
تـــن مـــن در مــیــان بــســتــر نــرم
بـه روی سـیـنـه اش مـسـتـانـه لـرزیـد
گـــنــه کــردم گــنــاهــی پــر ز لــذت
درآغــوشـی کـه گـرم و آتـشـیـن بـود
گــــنـــه کـــردم مـــیـــان بـــازوانـــی
کـه داغ و کـیـنـه جـوی و آهـنـیـن بود